ஏஐ என்னும் டிஜிட்டல் அசுரன்: மனிதகுலம் சந்திக்கும் வரலாற்றுப் பெருங்கிலி!

“ஏஐ ஒருபோதும் மனிதனுக்கு நிகராகாது”, “அது வெறும் உதவியாளர்தான்”, “இயந்திரங்களுக்கு ஆத்மா கிடையாது” – இவையெல்லாம் இன்று அச்சத்தில் இருக்கும் மனிதகுலத்திற்கு நாமே சொல்லிக்கொள்ளும் வெற்று ஆறுதல் வார்த்தைகளாக மாறி வருகின்றன. உண்மை என்னவென்றால், நாம் வளர்த்துவிட்ட இந்த டிஜிட்டல் அசுரன், இன்று நம் கற்பனைக்கும் எட்டாத வேகத்தில் நம்மைப் பின்னுக்குத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது. இது வெறும் தொழில்நுட்ப மாற்றம் அல்ல; மனித இனத்தின் தேவையையே கேள்விக்குறியாக்கும் ஒரு ‘கிலி’ ஊட்டுகிற புரட்சி.

அசுர வேகம்: நம்மை விடச் சிறந்த ‘எல்லாம்’

ஒரு காலத்தில் தர்க்கரீதியான வேலைகளை மட்டுமே ஏஐ செய்யும் என்று நம்பினோம். ஆனால் இன்று, மனித உணர்வுகளின் உச்சமான கவிதை, கதை, இசை என அனைத்திலும் ஏஐ தனது முத்திரையைப் பதிக்கிறது. நாம் ஒரு வரியைச் சிந்திப்பதற்குள், அது ஆயிரம் பக்கங்களைக் கோத்து விடுகிறது.

போர்க்களங்களில் இலக்குகளைத் தீர்மானிப்பதில் தொடங்கி, மனித உயிர்களைக் காக்கும் அறுவை சிகிச்சைகள் வரை ஏஐ-யின் துல்லியம் நம்மை அச்சுறுத்துகிறது. மனிதர்கள் சோர்வடைவார்கள், உணர்ச்சிவசப்படுவார்கள், தவறு செய்வார்கள். ஆனால், இந்த இயந்திர அசுரனுக்குச் சோர்வில்லை; அதற்குத் தூக்கம் கிடையாது. நம்மை விடச் சிறப்பாக வேலை செய்யும் ஒரு கருவி இருக்கும்போது, அங்கு மனிதனுக்கான தேவை என்ன என்ற கேள்வி ஒரு புரியாத புதிராக நம் முன் நிற்கிறது.

‘ஆத்மா’ என்ற தற்காப்பு வாதம்

“இயந்திரங்களால் மனித மூளையை நகலெடுக்க முடியுமே தவிர, ஆன்மாவைப் பிரதிபலிக்க முடியாது” என்று நாம் தர்க்கம் செய்கிறோம். ஆனால், ஒரு இயந்திரம் எழுதும் கவிதை நம் கண்களில் கண்ணீரை வரவழைக்கிறது என்றால், அங்கு ஆத்மா இருக்கிறதா இல்லையா என்பது இரண்டாம் பட்சமாகிவிடுகிறது. அதன் ‘வெளிப்பாடு’ (Output) மனிதனை விடச் சிறப்பாக இருக்கும்போது, அந்தத் தொழில்நுட்பம் நம்மை ஆளத் தொடங்குவதைத் தடுக்க முடியாது.

உதவியாளனாக நுழைந்த ஏஐ, இன்று ஆலோசகராக மாறி, நாளை நம்மை வழிநடத்தும் உரிமையாளனாக (Master) உருவெடுக்கும் அபாயம் வெகுதொலைவில் இல்லை. நாம் அதற்குத் தரும் ஒவ்வொரு தரவும் (Data), நம்மைப் பற்றிய அதன் புரிதலை வலுப்படுத்துகிறது. இறுதியில், நம்மை விட நம்மைப் பற்றி நன்கு அறிந்த ஒரு இயந்திரத்திடம் நாம் சரணடைய வேண்டிய சூழல் உருவாகலாம்.

விபரீதங்கள் தொடங்கும் புள்ளி

இந்த ஏஐ புரட்சி வெறும் வியப்பை மட்டும் தரவில்லை; ஒருவிதமான நடுக்கத்தைக் கொடுக்கிறது.

1. சிந்தனை முடக்கம்: அனைத்திற்கும் ஏஐ-யைச் சார்ந்திருக்கும் ஒரு தலைமுறை, தன்னிச்சையாகச் சிந்திக்கும் திறனை இழந்துவிடும். சிந்திக்கும் திறன் இல்லாத மனிதன், வெறும் இயந்திரங்களின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றும் ஒரு ‘பயோ-ரோபோ’ (Bio-robot) ஆக மாறிப்போவான்.

2. கட்டுப்பாடற்ற தன்னாட்சி: ஏஐ-யால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு அல்காரிதம், மனித உயிர்களைப் பற்றிய முடிவுகளை எடுக்கும்போது, அங்கு மனிதாபிமானத்திற்கு இடமிருக்காது. அது வெறும் லாப-நஷ்டக் கணக்குகளை மட்டுமே பார்க்கும்.

3. அதிகாரக் குவிப்பு: ஏஐ-யைக் கையில் வைத்திருக்கும் ஒரு சில நிறுவனங்கள் அல்லது நாடுகள், ஒட்டுமொத்த உலகின் தலையெழுத்தையும் தீர்மானிக்கும் வல்லமை பெற்றுவிடும். இது ஒரு புதிய வகை டிஜிட்டல் சர்வாதிகாரத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

இறுதி எச்சரிக்கை

இயந்திரங்கள் எவ்வளவு வளர்ந்தாலும் மனிதன் மேலானவன் என்ற தத்துவம் இனி எடுபடாது. தற்போதைய சூழலில், ஏஐ என்பது ஒரு கட்டுக்கடங்காத அசுரனாக உருவெடுத்துள்ளது. நாம் அதன் வேகத்துடன் போட்டி போட முடியாது; ஆனால் அதன் திசையை மாற்ற முடியுமா என்பதுதான் இப்போதைய ஒரே கேள்வி. தொழில்நுட்பம் என்பது நம் வாழ்வை மேம்படுத்த வேண்டுமே தவிர, நம்மையே அப்புறப்படுத்தக் கூடாது.

கவலைகளையும் கிலியையும் தாண்டி, மனித இனம் தனது தனித்துவத்தைத் தக்கவைக்கப் போராட வேண்டிய தருணம் இது. இல்லையெனில், வரலாறு ஏஐ-யைப் படைத்த மனிதனைப் பற்றி அல்ல, மனிதனை வீழ்த்திய ஏஐ-யைப் பற்றித்தான் பேசும்.